Granice są tym, co pomaga nam zachować własną autonomię, oddzielić się od sądów innych ludzi i zachować własne „ja”. Bardzo wiele osób ma problem z asertywnością, z ustalaniem własnych życiowych granic. Przekonaj się, jak mądrze wyznaczyć własne terytorium nie popadając przy tym w skrajność.
Asertywność nie jest tylko sztuką mówienia „nie”, ale wyrażaniem zgody na to, by inni ludzie mieli własne poglądy i przekonania, które będziesz szanować. Jeśli chcesz, by Twoje decyzje były szanowane, takim samym szacunkiem musisz obdarzać autonomię innych. Oczywiście masz prawo do wyrażania swoich opinii, ale tylko wtedy gdy nie ranią one niczyich uczuć. Brak agresji w demonstrowaniu swoich poglądów stanowi fundament udanego funkcjonowania w społeczeństwie.
Dysponuj swoimi własnościami tak, by nie obrażać innych i by nie dawać złego przykładu. Weź pod uwagę, że ludzie mają prawo odmówić Twojej prośbie, a Ty nie możesz z tego powodu robić im wyrzutów. Podobnie jak w sytuacji, gdy radzenie sobie z trudnymi emocjami wymaga akceptacji rzeczywistości, tak samo wyznaczanie granic wymaga zrozumienia, że nie wszystko zależy od Twojej woli.

Osoby, które mają problem z asertywnością często nie potrafią mówić o swoich odczuciach. Jest to jednak niezwykle ważne, gdyż może się okazać, że zatajenie własnych potrzeb uderzy w Ciebie samego. Masz prawo do wyrażania siebie, niezależnie od sądów innych osób. Dla osiągnięcia spokoju nie wycofuj się z dyskusji i nie stosuj uników – informuj jasno o swoich zastrzeżeniach.
Stosowanie uników nie pomaga w byciu bardziej asertywnym, a wręcz może prowadzić do utrwalenia strategii wycofywania się lub omijania pewnych tematów. Asertywność polega na jasnym wyznaczaniu granic – jeśli uznasz, że Twoje zostaną przekroczone, nie bój się reagować. Umiejętność opanowania emocji nie oznacza ich tłumienia, lecz świadome i konstruktywne wyrażanie.

Asertywność polega na dawaniu, ale także na przyjmowaniu. Jeśli ktoś obdarzy Cię komplementem, przyjmij go i uwierz, że wypowiedziane przez daną osobę słowa są prawdą. Być może często boisz się przyjąć pochwałę, ponieważ wydaje Ci się, że na nią nie zasługujesz. Ważną kwestią w nauce wyznaczania granic jest to, by umieć nie tylko dawać, ale także przyjmować. Osoby, które mają problem z asertywnością wolą częściej dawać niż przyjmować.
Odrzuć fałszywe przekonania na swój temat i uwierz we własne siły. Masz takie samo prawo do przyjmowania jak i do dawania. Poświęcanie się dla innych nie jest wcale Twoim obowiązkiem, to Ty decydujesz, czy masz chęć angażować się w problemy obcych – każdy jest panem swego losu, a pomoc nie zawsze będzie należeć do Twoich kompetencji. Tym bardziej że nadmierne angażowanie się w cudze sprawy może prowadzić do wyczerpania emocjonalnego i utraty kontaktu z własnymi potrzebami.
Asertywność jest spójnym działaniem ze swoimi potrzebami, rezerwowaniem miejsca w psychice na odrobinę spokoju, redukowaniem stresu związanego z relacjami z innymi. Jeśli nauczysz się rozwiązywać konflikty na wczesnym ich etapie, zadbasz o swoje dobre samopoczucie i będziesz mieć większy komfort. Nie pozwól, by inni ludzie zmuszeni byli zgadywać, jakie są Twoje odczucia czy poglądy.
Asertywność jest sztuką umiejętnego mówienia „nie”, ale także sztuką, by w odpowiednich momentach umieć powiedzieć „tak”, na przykład przyjmując czyjąś pomoc. Pamiętaj, że otwarta komunikacja międzyludzka opiera się na wzajemnym szacunku i akceptacji. Dbanie o własne granice nie jest przejawem egoizmu, lecz dojrzałości emocjonalnej, która pozwala na autentyczne i zdrowe relacje z otoczeniem.
jeden komentarz