Przepraszam to jedno ze słów, których uczymy się od najmłodszych lat i jedno z tych, które bardzo często z trudem przechodzi nam przez gardło. Zdarza się, że w złości kogoś skrzywdzimy słowem, a potem tego żałujemy, jednak nie bardzo wiemy jak tą osobę przeprosić tak, by brzmiało to szczerze. Nie zawsze przeprosiny są przyjmowane, szczególnie gdy nie są zgodne z intencją. Niby się przeprosiło, ale niesmak pozostaje. Umiejętność przepraszania jest bardzo ważna w relacjach międzyludzkich — wpływa na jakość naszych kontaktów z partnerem, rodziną, współpracownikami i znajomymi.
• Wyraź skruchę i żal
• Mów przepraszam szczerze
• Empatia pomoże powiedzieć przepraszam
• Jak przygotować się do przeprosin?
Jeżeli kogoś skrzywdziliśmy, nakrzyczeliśmy, a tak naprawdę nie chcieliśmy nikogo zranić, wówczas powinna się w nas odezwać skrucha, szczególnie gdy nasza niezbyt przyjemna reakcja była przesadzona i nieuzasadniona, a kogoś zraniła. Zmuszanie siebie i innych do przeprosin niczego nie da, bo wtedy zamiast skruchy i żalu ma się poczucie niesprawiedliwości oraz wstręt do słowa „przepraszam”.
Dodatkowo nie powinno się zbyt długo przeciągać momentu przeprosin, bo im bardziej się zwleka, tym trudniej jest je wypowiedzieć. Podobnie jak w przypadku prowadzenia trudnych rozmów, kluczowa jest umiejętność szybkiego reagowania i szczerość w wyrażaniu własnych uczuć. Przepraszanie to wyraz empatii i autentycznego żalu za własne postępowanie względem drugiej osoby, bez szukania usprawiedliwień zewnętrznych.
Najlepiej jest, gdy przeprosiny płyną prosto z serca i nie są warunkowane, więc rozpoczynanie od słów „przepraszam, ale…” jest niewłaściwe i istnieje duża szansa na to, że osoba przepraszana wcale nam nie wybaczy, albo przyjmie przeprosiny, bo tak trzeba, jednak niesmak pozostanie na długo.
Trzeba pamiętać również, że przeprasza się za to, co się zrobiło, a nie za skutek, jaki wywołało nasze zachowanie. Nie mów: „Przepraszam, że się obraziłeś”, ale: „Przepraszam, że powiedziałem coś niewłaściwego”. Najważniejszą cechą przeprosin jest zażegnanie konfliktu i powrót do wcześniejszych relacji, które z powodu tego konfliktu zostały zaburzone. Nie usprawiedliwiaj się ani nie zrzucaj odpowiedzialności na inne osoby — weź pełną odpowiedzialność za swoje słowa i czyny.

Nasze słowa i czyny mogą bardzo zranić drugą osobę i nie powinno się lekceważyć jej uczuć. Nam może się wydawać, że to nic nadzwyczajnego, że nic się nie stało, jednak druga strona odczuwa to inaczej i dla niej było to bolesne. Perspektywa drugiego człowieka bywa całkowicie odmienna od naszej — to, co dla nas było jedynie chwilą frustracji, dla kogoś innego mogło być głębokim zranieniem.
Nie powinno się również zarzucać drugiej osoby własnymi emocjami. Trzeba pokazać, że rozumie się uczucia i złe samopoczucie drugiej strony, spowodowane naszym zachowaniem. Autentyczna empatia wymaga zrozumienia cierpienia, szczerości w wyrażaniu żalu i przyznania, że nie zamierzało się sprawiać przykrości, a gdyby się wiedziało, że wyniknie z tego coś nieprzyjemnego, to postarałoby się, aby w ogóle do tego nie doszło.
Przeprosiny to coś, co powinno się zrobić jak najszybciej, jednak zanim do tego dojdzie, musi być to dobrze przemyślane. Przepraszamy za coś, wyrażamy żal i skruchę oraz, co jest bardzo ważne, wyrażamy chęć poprawy, by ponownie nie doszło do podobnej sytuacji. Konkretna obietnica zmiany zachowania ma większą wartość niż ogólnikowe deklaracje — pokazuje, że rozumiesz problem i naprawdę zależy ci na relacji.
Czasami bywa też tak, że nasze przeprosiny, choć szczere i prawidłowo przekazane, jednak nie zostają przyjęte — wtedy jednak już nic się na to nie poradzi. Zrobiło się to, co uznało się za słuszne, a druga strona może nadal odczuwać do nas żal i smutek. Możliwe jednak, że po pewnym czasie wszystko zwróci do normy i ostatecznie przeprosiny zostaną przyjęte, my jednak możemy już wtedy mieć czyste sumienie. Wiedza o tym jak powiedzieć przepraszam jest bardzo cenna w budowaniu trwałych i zdrowych relacji międzyludzkich.
jeden komentarz